14613c773156ecb67efaeb036180698a
top of page

Deze vraag stel ik sinds mijn burn-out aan mezelf.

22 apr
2 minuten om te lezen

Voor mijn burn-out was zoals ieder van ons, zoals de maatschappij het ons had aangeleerd: altijd maar blijven doorgaan, niet stilstaan, invallen voor collega's, buren helpen. Tot ik er bij neer viel.😩


Klinkt vast bekend, toch? Anders zou je hier ni niet zijn 🙈


Na mijn burn-out heb ik geleerd dat het anders moet. Dat ik eerst voor mezelf moet zorgen, en pas aan anderen mag geven wanneer ik energie over heb. Ze zeggen niet voor niet that you cannot pour from an empty cup. Zo gaat dat met ons lichaam ook.😅


En toen stelde ik deze ene vraag aan mezelf:


wat heb ìk nu in dit moment nodig?

Dagelijks. Meerdere keren per dag zelfs. Het antwoord was vaak elke keer anders, met terugkerende thema's: eten, rust, natuur, stilte, beweging.🥰


Pas toen ik zo dikwijls bij mezelf begon in te checken werd mijn lichaam mijn gids i.p.v. mijn vijand. Nu werken we voor het grootste deel samen en gaat het beter. Ik kan meer doen dan toen ik net uit viel. En pas op, ook hier loopt het nog wel is verkeerd of denk ik dat ik miraculeus genezen ben en niks meer moet doen. 🙈


Het is hier echt een proces van vallen en opstaan geweest, en ik kan me voorstellen da da voor u ook zo voelt. Gelukkig hoeft gij het ni allemaal alleen te doen, als ge da ni wilt. Met mijn deep dive zelfzorgtraject reik ik u de tools en tips aan die ik toen allemaal zelf moest verzinnen en zoeken. Het kan beter, en we doen het samen 💖


Stuur me een dm'meke voor meer info, of neem eens een kijkje op mijn website.


Ik kan ni wachten om jou te ontmoeten én je te helpen jezelf weer terug te vinden 🥰


Veel liefs,

Nikki

 
 
 

Recente blogposts

Alles weergeven
Chronically ill diaries Pt. 4

Feeling really sad today. Ik wou mezelf vandaag graag verwennen door pannekoeken te bakken, maar ik had een hele slechte nacht and my body is telling me: not today b*tch! En da is frustrating as fuck.

 
 
 
Chronically ill diaries pt. 3

Ik merk dat ik de laatste dagen in een soort van rouwprocess zit. Rouw voor de dingen die kleine Nikki mee moest maken en waar niemand haar voor beschermde. Rouw voor bepaalde moederlijke liefde die i

 
 
 
Chronically ill diaries pt. 2

Ik vraag me soms af of mensen die gezond zijn stil staan bij hoe ongemakkelijk het leven is als iemand die onzichtbaar ziek is. Hoe de wanhoop kan toeslaan, omdat je het gevoel hebt van vast te zitten

 
 
 

Opmerkingen


  • Pinterest
  • Facebook
  • Instagram

©2021-2026 door Nikki Nilsen

bottom of page